Vandaag op het menu: Ovenschotel met prei, gehakt en banaan. Ik kwam namelijk mijn oude zelfgeschreven kookboekje weer tegen en zag daarin deze ovenschotel staan. Ik moet eerlijk gezegd bekennen dat ik gek ben op ovenschotels. Al helemaal sinds ik kleine kinderen heb.
Mijn echtgenoot werkt 40 uur en met 36 uur werk ik niet zo heel veel minder. De avonden zijn dan vaak ook erg drukke momenten. Van werk uit de kinderen gaan ophalen. Ik met de fietskar op maandag en donderdag en mijn echtgenoot pikt ze dinsdag en vrijdag op met de auto. Als het mee zit, zijn we rond 6 uur thuis met de kids.
Dan willen we eigenlijk zo snel mogelijk eten, want tegen 7 uur willen we de kids naar bed kunnen brengen. En dan zijn ovenschotels echt een oplossing. De dagen dat ik van thuis werk zet ik voordat ik de kids ophaal even snel de ovenschotel in de oven en dan kunnen we als we thuiskomen gewoon direct onze voeten onder tafel schuiven en eten. Geen kinderen die aan mijn broek hangen tijdens het koken,...
Dat geeft me rust als ik thuis kom. Ik kan mijn kinderen wat aandacht geven als ik thuiskom. Ik hoef ze niet in de wacht te zetten en hoef me ook niet super te haasten om het eten op tijd op tafel te krijgen.
Dus laat ons nu eens samen gaan kijken naar deze ovenschotel met prei, gehakt en banaan.
Tip: heb je ook een ovenschotel die je makkelijk kunt invriezen? Dan kun je het recept verdubbelen en steek je een portie voor een volgende keer in de diepvries.
Een ovenschotel met prei, banaan en gehakt. Het maakt de kids alvast nieuwsgierig en na een hap proeven waren ze verkocht. Jij ook?
Als je wilt, kun je de ovenschotel nu invriezen. Zo kun je hem op een later tijdstip wanneer het erg druk is snel opwarmen zonder dat je er veel werk aan hebt. Gezonde fast food zeg maar ;)
Op het moment dat ik deze schotel aan mijn kinderen presenteerde zaten ze eerst wat met lange tanden naar hun bord te kijken. Wat is dat, mama? Ik zei: "Een ovenschotel met banaan!"
Ik laat hierbij doelbewust de prei achterwegen. Mijn kinderen zijn geen goeie eters en door nadruk te leggen op groenten schieten ze meestal juist in de weerstand modus. Maar met banaan was er toch wat interesse gewekt. Reinout dacht eerst dat de aardappels bovenop banaan waren.
Ik raadde hem aan om er eens een hap van te proeven. Die aardappels met een korstje van crème fraîche, geraspte kaas en curry smaakte hem duidelijk terwijl hij normaal geen echte aardappeleter is. Hij nam er zelf bij van en eenmaal die eerste hap genomen was ging de rest eigenlijk vrij vlot vanzelf binnen.
De jongste had iets meer moeite. Op een of andere manier ontwikkelde hij een degoe aan bepaalde texturen. Hij stak de prei in zijn mond en het kwam er eigenlijk al uit nog voor hij goed geproefd had. Echter de regel bij ons thuis is wel dat ze alles mogen laten staan als ze 1 hap effectief opgegeten hebben.
Ze moeten van alles een hap proeven. Dus ook Florian moest toch een hapje eten. Hij begon onder goeie aanmoediging van zijn broer die zijn bord bijna leeg had aan zijn hap. mmm,... is toch lekker en ook hier ging het eten daarna vlot naar binnen. Ik weet zeker dat deze schotel bij mij echt op de menu komt te staan.
Snel, makkelijk, goed vooraf te maken en dan nog een heel gezin dat het erg lekker vind om te eten. Deze houden we er hier voorlopig in.